Візыт Лукашэнкі ў Казахстан

Міжнародныя дачыненьні

Візыт Лукашэнкі ў Казахстан

Дэзынтэграцыя постсавецкай прасторы набывае новую якасьць

30 кастрычніка 2019 а 11:17

Баўтрамей Горбач

Агрэсіяй супраць Украіны Крэмль дасягнуў толькі аднаго: дэзынтэграцыі постсавецкай прасторы.

Гэта чарговы раз пацьвердзілася і падчас сустрэчы Лукашэнкі з Нурсултанам Назарбаевам і Касым-Жомартам Такаевым на пазамінулым тыдні.

Аляксандар Лукашэнка і Касым-Жомарт Такаеў перад ганаровай вартай.

Эўразійская эканамічная супольнасьць (ЭўрАзЭС) мелася быць клюбам постсавецкіх дыктатураў, аб'яднаных як геаграфіяй і расейскай культурай, так і ўсьвядомленай немагчымасьцю паўнавартаснай інтэграцыі з Эўрасаюзам і НАТО, для чаго, здавалася б, існавалі гісторыка-культурныя перадумовы.

Нурсултан Назарбаеў уручае Аляксандру Лукашэнку мэдаль.

Але Расея — цэнтральны элемэнт гэтай структуры — страціла давер усіх астатніх удзельнікаў "клюбу", ініцыяваўшы вайну ва Ўкраіне. І назарбаеўскі/такаеўскі Казахстан, і лукашэнкаўская Беларусь, нягледзячы ні на якія пацалункі і згадкі пра агульнае гніеньне ў акопах "Вялікай айчыннай", лёгка могуць уявіць сябе на месцы Ўкраіны, дзе такія ж унутраныя канфлікты, як ёсьць шмат дзе на постсавецкай прасторы, рукамі Расеі перарасьлі ў сапраўдную вайну. Пуцінская Расея хоча аднавіць кантроль над былымі калёніямі, а ў ідэале далучыць іх да сябе і фармальна, як сталася з Крымам. На гэты конт ніхто ня мае ілюзій.

І назарбаеўскі Казахстан, і лукашэнкаўская Беларусь страцілі давер да Расіі пасьля таго, як яна ініцыявала вайну ва Ўкраіне.

Але верагодна, што Расея на сустрэчах Лукашэнкі з Назарбаевым і Такаевым прысутнічала толькі ўскосна. Не выклікае найменшага сумневу, што і там тырчэлі вушы ўсюдыіснай расейскай выведкі, чыімі людзьмі нашпігаваная як лукашэнкаўская, так і назарбаеўская/такаеўская адміністрацыя. Расея рэальна была трэцім прысутным, якога маюць на ўвазе і пра якога думаюць, нават не называючы ўголас.

На сустрэчах Лукашэнкі з Назарбаевым і Такаевым тырчэлі вушы расейскай выведкі, чыімі людзьмі нашпігаваная як лукашэнкаўская, так і назарбаеўская/такаеўская адміністрацыя.

Пры гэтым, страціўшы давер да Расеі і будучы аб'яднаныя агульнай пагрозай, Астана і Менск не набылі поўнага даверу адзін да аднаго. Занадта розныя інтарэсы, занадта рознае геаграфічнае становішча, занадта розныя эканамічны, міжнароднапалітычны і ўнутрыпалітычны парадак дня, пачынаючы з рознага стаўленьня да Эўропы, ЗША і да Кітаю. Дый супольнага патэнцыялу не хапае, каб разам дыктаваць расейцам умовы.

Супольнага патэнцыялу Казахстану і Беларусі не хапае, каб разам дыктаваць расейцам умовы.

Аляксандар Лукашэнка сустракаецца з Касым-Жомартам Такаевым.

Казахстану няма нагоды дапамагаць Беларусі: казахскія інтарэсы ў Беларусі нулявыя. Вось і пагадненьне аб пастаўках нафты, на якое так спадзяецца афіцыйны Менск, так і не было падпісанае. Але ці мае яно той сэнс, які мусіла б мець, калі ягонае выкананьне ці невыкананьне ўсё роўна залежыць ад волі Крамля?

Што злучала Беларусь і Казахстан — гэта Расея. Цяпер яна перастала гэта рабіць, і ратавацца ад расейскай пагрозы цяпер кожны будзе самастойна. Пабачым, каму гэта лепш атрымаецца.

Вам можа спадабацца